2018

Mijn laatste blog stamt uit november. Ik heb geen terugblik gedaan, geen vooruitblik of wat dan ook. Dat heeft redenen, waarvan de meeste heel goed zijn. Mijn decembermaand was namelijk een flinke chaos! Niet alleen heb ik nu opeens een vriendin om naast mijn familie en vrienden te jongleren rond de feestdagen, wat nog minder tijd overhoudt, maar we hadden begin december ook nog besloten een kat te adopteren. Hij heet Memphis en het is de beste kat die ooit bestaan heeft. Lief, rustig en kan goed alleen zijn: dus perfect voor mijn situatie. Heel kort daarna kreeg ik opeens een nieuw huis aangeboden, dichterbij mijn werk en met veel meer ruimte. Twee verdiepingen, een hobbykamer, een tuin en misschien wel het belangrijkste voor mij: een oprit voor mijn auto’s. Na heel even twijfelen heb ik dit aanbod geaccepteerd, wat ook een berg werk en stress opleverde. Maar ik kan nu met trots zeggen dat ik deze blog schrijf vanuit mijn nieuwe huis. Okay, het is nog leeg en kaal en het voelt nog een beetje alsof ik op bezoek ben bij iemand anders, maar dat gaat nog wel over als ik tijd heb om alles uit te pakken en een plekje te geven. Ik moest helaas gewoon weer aan het werk na een kort weekje verhuizen en klussen, waardoor nog lang niet alles gebeurd is wat moest gebeuren. Maar we komen er vanzelf, en het eindresultaat gaat onvoorstelbaar mooi worden. Ik heb opeens een eetkamer, een slaapkamer ter grootte van mijn hele vorige huis zo ongeveer, een tuin, een schuur en een oprit om aan mijn auto’s te knutselen. Dit is letterlijk een droom die in vervulling gaat.

Dus, even kort de vooruitzichten voor 2018. 2017 was een prima jaartje. Ik heb mijn geweldige vriendin ontmoet, goeie vorderingen gemaakt op werk en aardig geld verdiend. Maar het was niet helemaal mijn jaar. De enige echte vakantie die ik had eindigde in een totaal drama, mijn geliefde MX-5 stond driekwart van het jaar stil vanwege werkzaamheden en ik heb bijna het hele jaar in een soort oververmoeide, semi-depressieve mode gezeten waarin ik ‘s ochtends mijn bed niet uit wist te komen. De eerste elf dagen van 2018 zijn niet anders geweest tot nu toe, wat me zorgen baart. Ik wil dit jaar gaan benutten en verbeteren. Het nieuwe huis is een fantastische eerste stap, en sinds 1 januari heb ik ook een nieuwe functieomschrijving op werk, wat een erg leuke loonsverhoging met zich meebrengt, dus financieel en materieel gaat alles goedkomen dit jaar. Maar mentaal moet er gewerkt worden, en het komt allemaal neer op één simpel ding: ritme. Of schema, of hoe je het wilt noemen.

2018 wordt het jaar waar ik terug moet naar een dagelijks ritme, ongeacht de dag en omstandigheden. Elke dag dezelfde tijd wakker en snel uit bed, en dan transformeert mijn leven al volledig. Ik heb ook andere voornemens, waaronder heel cliché gewicht verliezen en gezonder eten, maar daar heb ik wel vertrouwen in. Het is vooral dat wakker worden waar ik zo immens veel moeite mee heb. Uit bed komen is voor mij gewoon geen optie. Ik moet letterlijk eruit geforceerd worden. Sinds gisteren heb ik een wekker-app die me verplicht om een foto van de badkamer te maken om de wekker stil te krijgen. Tegenwoordig betekent dat dat ik een trap af moet, wat op zich wel helpt om wakker te worden, dus ik heb goede hoop dat die me gaat helpen bij het proces. Maar het is de chronische vermoeidheid waar ik wat aan moet doen. Dit jaar moet meer ontspanning en minder stress gaan bieden. Meer vakanties en weekendjes weg, meer hobby’s in het weekend. Sowieso gaan we dit jaar meer airsoften, maar ik hoop ook weer een driftauto te kunnen kopen. Driften was letterlijk het leukste wat ik ooit in mijn leven gedaan heb, en ik heb elke enkele dag spijt van het verkopen van mijn drifter. Hele diepe, intense spijt. Tijdens het driften vergat ik al mijn zorgen en kon ik een hele dag lang alleen maar lol hebben met vrienden, maar ook met onbekenden, wat voor mij best moeilijk is soms. Maar de sfeer was altijd zo goed en iedereen was zo aardig dat zelfs ik me er welkom voelde. Dat mis ik bijna zo erg als het driften zelf. Dus er moet zo snel mogelijk weer iets komen.

Verder denk ik dat een deel van de vermoeidheid komt door mijn schandalig slechte gezondheid. Ik eet zo belachelijk slecht dat het me vaak verbaast dat ik nog niet twee keer zo dik ben. En dat ik nog geen hartaanval heb gehad. Ik ben er zat van, en ik ben serieus bang dat het mijn dood gaat worden als ik zo doorga. Ik eet soms vijf keer per week junkfood, en dan nog elke avond chips, snoep, worst en andere rotzooi. Fruit en groente schieten er meer dan eens bij in, waardoor ik soms een week maar één banaan eet ofzo. Het is absurd en beschamend. De verhuizing forceert me nog heel even om iets minder gezond te eten, maar zodra mijn keuken weer fatsoenlijk ingericht is en mijn pannen er weer zijn, gaat het roer om. Een strikter schema qua fast food (een hard maximum per week), vaker bruin brood, meer fruit en iets meer groente (ik háát groente, wat ik vaak compenseer met meer fruit) en minder snacks in de avond. Ik ga sinds een half jaar ongeveer al met vrienden naar de sportschool, maar nu ik een hobbykamer heb waar ik mijn hometrainer eindelijk een fatsoenlijk plekje kan geven, ga ik ook proberen die in het dagelijkse schema op te nemen. En op mijn nieuwe woonplek zijn opeens de supermarkt, het winkelcentrumpje en veel meer andere dingen bereikbaar (en soms zelfs sneller dan met de auto) op de fiets of te voet. Dus de gezondheid heb ik vol vertrouwen in. Ik denk dat als mijn lichaam wat minder vreselijk voelt (ik voel me letterlijk altijd lichamelijk raar. Altijd ergens wel een pijntje of iets vreemds, en ik weet precies hoe het komt), het ook makkelijker wordt om weer fatsoenlijk te slapen bijvoorbeeld.

Dus dat zijn de plannen dit jaar. Genieten! Minder vreten, meer de deur uit voor dagjes en vakanties, meer geld verdienen en mijn nieuwe huisje inwijden. Meer schrijven zou ik graag doen, maar ik ga mezelf niks opleggen wat ik misschien niet ga halen. Het is leuk als het lukt, maar het is geen prioriteit. Ook heb ik het plan om op korte termijn een klein beetje geld per maand te investeren in cryptocurrency (lees: bitcoin en altcoins), om te kijken wat daar uit te halen valt. Als ik de tijd kan vinden zal ik mijn avonturen daarover ook hier op de blog zetten. Al in al lijkt het een mooi jaar te worden waar ik nu in ieder geval al een heel erg goed gevoel over heb. Laten we hopen dat dat gevoel juist is.