Dingen gaan beter

Hey mensen die zich misschien zorgen maakten om mij. Dat is niet nodig. Het leven loopt altijd raar en van alle dingen in dat rare leven is mijn brein nog wel extra raar. Maar maak je geen zorgen, die vorige blog was geschreven op een érg laag dieptepunt, op een zaterdagnacht waar ik me uitzonderlijk eenzaam en somber voelde, iets teveel alcohol had gehad en toen besloot te gaan schrijven. Werkt niet zo goed. Daarom heb ik hem nu ook even op privé gezet.

De daadwerkelijke situatie is dat ik wel een beetje in een dipje zit, en dat ik met wat meer moeite mijn bed uit kom in de ochtend, maar dat het niet zo erg is als die momentopname deed vermoeden. Maar desondanks voel ik nog wel de aanwezigheid van iets wat als depressie beschouwd kan worden over me  heen hangen. Momenteel zijn er genoeg mooie dingen gaande in mijn leven om me ervan af te leiden, maar ik ben bang voor het moment dat die dingen weg zijn. Niet dat dat gaat gebeuren overigens. Ik moet mezelf gewoon minder de kans geven om depressief te zijn. Nog meer omgaan met mijn geweldige vrienden en familie en minder alleen thuis zitten, want dat zijn de enige momenten waarop ik zulke sombere aanvallen krijg.

Nee, ik ben niet ongelukkig. Sterker nog, mijn leven is denk ik momenteel in de beste staat in vele, vele jaren. Ik heb nu fijne, consistente uren op werk, door m’n opslag verdien ik lekker, ik heb meer geweldige hobby’s dan tijd (recent heb ik mijn eerste Airsoft wedstrijd gespeeld, en ik heb genoten!), een betere band met vrienden en familie dan ooit en heb recent iemand ontmoet die me mentaal ook erg goed doet. Daarnaast staat de zomer voor de deur! Het mooiste seizoen van het jaar, waar de MX-5 weer naar buiten kan en ik weer kan genieten van roadtrips, vakanties en dagjes weg. Er is geen reden om somber te zijn. Mijn depressie lijkt het daar niet helemaal mee eens te zijn, maar het is tijd dat ik die kutdepressie een keer weer goed z’n plaats ga wijzen en de macht over m’n eigen gedachten weer terugkrijg. Maak je geen zorgen, ik heb plannen. M’n leven is momenteel veel te mooi om het te laten verpesten door iets doms als een chemische onbalans in m’n hersenen. Fuck dat. Gelukkig is het doordat alles me verder meezit veel makkelijker om de benodigde stappen te zetten om die depressie ook weer de deur uit te schoppen.

Maar die plannen zijn voor een andere dag. Want één van de belangrijkste dingen is dat ik me fysiek weer beter ga voelen, dus een vast slaapritme en normaal eten. Wat betekent dat ik ga slapen nu. Binnenkort meer blogs. Dit keer echt. Écht echt! Sorry daarvoor. Maar hey, dat is wat deze hele blog is, niet? Een soort dierentuin-achtig kijkje in de chaos van mijn leven. Een soort soap, alleen dan zonder de romantiek. Misschien dat ik ooit op een dag gewoon leuke blogjes kan schrijven over muziek, reizen en films ofzo, maar nu nog even niet. Voor nu blijft dit mijn dagboek waarin ik mijn problemen in dit soort onsamenhangende lulverhalen over mijn onschuldige lezers uitstort. Hey, je kunt op elk moment wegklikken. Net zoals je op elk moment kunt wegkijken van dat auto-ongeluk. Maar je doet het niet. En zo is mijn meesterplan om mijn lezers te behouden compleet. Maar dat heb je niet van mij.