Nieuwe Top Gear is niet nieuw genoeg

Vandaag was het nieuwe Top Gear voor het eerst op TV, en ik stofte mijn TV-ontvanger er speciaal voor af. Ergens had ik een klein sprankeltje hoop dat de BBC het niet verpest had. Er was namelijk best veel potentie. Top Gear met Clarkson, Hammond en May was altijd nog vermakelijk, maar het begon wel erg oud te worden. De gescripte grappen en situaties werden steeds duidelijker, en de humor werd soms wat voorspelbaar. Een frisse wind door Top Gear was helemaal niet slecht in mijn ogen, en ik hoop ook zeker dat het nieuwe programma van het oude setje presentatoren iets nieuws gaat doen.

Het nieuwe Top Gear doet dat in ieder geval niet. Hetzelfde intromuziekje, dezelfde studio met hetzelfde publiek wat geforceerd staat te lachen om de 25e take van hetzelfde grapje, dezelfde overdramatische maar mooie beelden van auto’s, dezelfde entertainment>informatie manier van auto’s recenseren en dezelfde present… Wacht, nee, dat klopt niet. Clarkson is vervangen door Chris Evans, wat voor zover ik kan zien de Giel Beelen van Engeland is. Net als Giel Beelen denkt hij dat hij grappiger is dan eigenlijk het geval is, en had hij beter gewoon op de radio kunnen blijven. Chris probeert gigantisch hard om Clarkson te zijn, maar slaat niet eens een beetje in de buurt van de plank. Naast hem staat Matt Leblanc. Ja, die gast uit Friends. En hoe leuk Friends ook was, laten we niet vergeten dat het geen improvisatiecomedy was. Matt las leuke grappen voor, wat niet betekent dat hij humor heeft. Matt is de nieuwe Hammond in Top Gear, maar staat net als Evans volledig in het niets te slaan. Geen plank te herkennen in de wijde omgeving.

Het resultaat is een extreem pijnlijke herinnering aan het feit dat Clarkson, Hammond en May niet te vervangen zijn. Je voelt de ongemakkelijkheid terwijl Chris en Matt wanhopig proberen om Clarkson en Hammond te zijn, in plaats van gewoon hun eigen ding te doen. Misschien zijn ze wel grappig, maar ze willen (of moeten) nu te hard in de oude karakters passen om dat ooit te laten zien. De eerste aflevering bevat een zogenaamde race tussen Matt en Chris in Reliant Robins, wat ook voelt als een zielige poging om wat ouderwetse Top Gear humor in je gezicht te drukken. “Hey, weet je nog die keer met Clarkson en de Reliants? Dat was leuk. Hier, meer Reliants! Is ons nieuwe programma al leuk?”. Nee, BBC. Sorry.

De star in a reasonably priced car is één van de weinige dingen die veranderd is. Een nieuwe Mini is nu opeens reasonably priced, blijkbaar, en het circuit bevat nu een stuk off-road. Dat gaat vast en zeker voor eerlijke rondetijden zorgen als het straks gaat stortregenen. Maar gelukkig gebeurt dat nooit in Engeland. Het zorgt wel voor redelijk leuke beelden, dat moet ik toegeven. Sabine Schmitz, de bekende Nürburgringkoningin, was welgeteld een minuut of drie in beeld en voegde erg weinig toe. De enige persoon die dit nog had kunnen redden, Chris Harris, zit blijkbaar niet in het uiteindelijke programma en doet schijnbaar alleen de online nabeschouwing en/of Making Of. Goed bezig, BBC.

Nou was mijn enthousiasme al zo diep de grond in geboord dat het bij de onderburen in de woonkamer lag, maar er was nog één ding wat het erger kon maken. De geforceerde humor, de slappe items, de ongemakkelijkheid van de cast en het totale gebrek aan vernieuwing waren nog niks in vergelijking met deze catastrofe. Want wie liep daar binnen bij het ‘Star in a not really reasonably priced car’-segmentje?

13321000_1034043660009250_310019415_oJesse… Fucking… Eisenberg…

Top gear is dood.