2013: de hoogtepunten

Ik zet de trend van gisteren nog even voort. Positiviteit op Fant92.nl! Er ging uiteraard een  heleboel mis in 2013, en over het algemeen heb ik denk ik één van mijn slechtste jaren ooit gehad, maar uiteraard waren er ook een aantal mooie momenten. Een snelle opsomming:

Duitsland en de Nürburgring
Net als vorig jaar, ging ik met een aantal vrienden en twee MX-5’en richting de Eiffel. We hebben drie dagen lang bijna non-stop gereden over prachtige wegen, met op de tweede dag een legendarische ronde over de Nürburgring. Daarbij wist ik mijn auto 180 graden te spinnen op het natte circuit, wat zeker een leermoment was. Ook de rest van de reis was zeker memorabel. Er gaat toch weinig boven een goede roadtrip met een aantal goede vrienden. Volgend jaar weer!

IMG_3518 IMG_3601 IMG_0931

Fortarock XL
De kaarten lagen al sinds december vorig jaar te wachten, en 1 juni was het eindelijk zover. FortaRock XL dit jaar was mijn favoriete live ervaring aller tijden. Ik heb in een tijdsbestek van een aantal uren mogen genieten van Volbeat én Rammstein. Dat Rammstein optreden was zo vreselijk perfect, dat ik me afvraag of iets het ooit nog zal kunnen evenaren. Het meest absurde, levendige en qua setlist perfecte optreden wat ik had kunnen wensen. Nog steeds droom ik vaak terug naar die onvergetelijke avond.

Aanschaf Canon 600D
De aanschaf van een goede spiegelreflexcamera, in de vorm van een Canon 600D, was ook een geweldig moment waar ik al lang naar uitkeek. Ik geniet er nog steeds regelmatig van. Het ding is mee geweest naar Duitsland, en ik heb er vele oldtimerdagen en andere evenementen mee bezocht. Ik merk al dat ik het apparaat wat meer onder de knie begin te krijgen, alhoewel ik uiteraard nog verre van een topfotograaf ben. Het belangrijkste is dat ik ervan geniet. Een extra hobby kan nooit kwaad.

BNrrucqCUAAoR4Y.jpg large

The Airborne Toxic Event
Dit jaar mocht ik eindelijk mijn favoriete band, The Airborne Toxic Event, weer live aanschouwen. Dit keer was het in Tivoli, Utrecht. Alhoewel de show in mijn ogen minder goed was dan de vorige, heb ik alsnog enorm genoten. Daarnaast bracht TATE ook een nieuw album uit dit jaar, wat zeker weer een meesterwerk is geworden. Geruchten over een 2014 Europa tour doen al de rondte, dus ik hoop ze volgend jaar weer live te kunnen zien.

Serious Request
Afgelopen week ging ik met twee vrienden richting Leeuwarden om de Serious Request eindshow bij te wonen. We hebben een geweldige dag gehad vol toffe muziek van onder andere De Staat, Kensington en Racoon. Sowieso vind ik Serious Request altijd weer geweldig. Het is de enige week in het jaar dat ik actief radio luister. Elk jaar geniet ik weer van de positiviteit, en de behulpzaamheid van veel Nederlanders. Uiteraard heb ik zelf ook nog een plaatje van TATE aangevraagd.

De MX-5
Dit jaar had ik mijn autootje alweer drie jaar in bezit, en ik ben er nog lang niet zat van. In januari heb ik hem heerlijk door de sneeuw kunnen driften, in de zomer heeft hij me in Duitsland drie dagen lang non-stop in de hitte vervoerd, en in mei kwam hij zonder een op- of aanmerking door de APK. Ik heb hem beloond met een nieuw setje velgen, een preventieve vervanging van de distributieriem en wat lekkere verse olie. De kilometerstand heeft de 290.000 doorgeprikt dit jaar. Volgend jaar gaat hij dus sowieso door de 300k heen, en hij rijdt nog altijd heerlijk.

IMG_6729 IMG_3613

AutoSocial.me, Airsoftweb.nl, kaasblokken.nl, autofant.nl en deze site
Dit jaar heb ik toch nog enkele projecten weten te starten en af te ronden. AutoSocial.me heeft een complete nieuwe look gekregen en we lanceerden begin dit jaar een informatiesite over de airsoftsport op airsoftweb.nl. De bedoeling wat daar een webshop bij op te richten, maar de wetgeving maakte dat helaas onmogelijk. Later creëerde ik een voor-de-lol projectje op www.kaasblokken.nl, wat erg veel komische reacties heeft opgeleverd. AutoFant.nl is pas net opgezet, en ik ben nog steeds niet tevreden over het thema. Dat is iets waar ik volgend jaar goed mee aan de slag wil  gaan. Maar ook deze blog is pas dit jaar opgezet. Begin 2013 zat ik nog met blogger, en nu heb ik een eigen webhost met een eigen beheerde wordpress blog erop, waar ik best blij mee ben.

Eenzaam op de veluwe
Deze was ik bijna vergeten! Vorige maand ging ik in mijn eentje op weg naar de veluwe, waar ik een midweek heerlijk in eenzaamheid in een bungalow heb doorgebracht. Het was een geweldige tijd, waarin ik veel heb kunnen schrijven, lezen en nadenken zonder afleiding. Ik hoop dit in 2014 zeker nog eens te kunnen doen.

IMG_6375

 

Al met al dus toch nog aardig wat momenten waar ik met een glimlach of een grote grijns op terug kan kijken. Helaas was de algehele toon somber en negatief dankzij mijn depressie, maar daar valt weinig aan te doen. In 2014 komt er betering, dat heb ik mezelf en anderen beloofd. Sowieso wil ik zorgen dat volgend jaar de lijst van hoogtepunten te groot is om uit te schrijven. Ik wil veel meer uit het leven gaan halen dan ik dit jaar gedaan heb.

Stappenplan voor 2014

Hallo lezers. Vinden jullie ook niet dat het eens tijd is voor een klein beetje positiviteit? Al te veel kun je natuurlijk niet verwachten, maar een minuscuul lichtpuntje aan de horizon misschien? De jaarwisseling is op het moment dat je dit leest heel erg dichtbij (of al voorbij), en een nieuw jaar is altijd een mooi moment om dingen te verbeteren, of in elk geval een dappere poging te wagen. Vorig jaar was ik aardig op weg, tot in april alles instortte. Daarover heb ik vaak genoeg geschreven. 2014 moet het jaar worden waarin mijn leven langzaamaan de berg weer op klimt waar het de laatste 9 maanden in sneltreinvaart vanaf is gegleden. Ik heb een soort stappenplan in mijn hoofd opgesteld van hoe ik dat ongeveer wil gaan aanpakken, en het leek me wel leuk dat te delen. Ten eerste omdat het dus enige hoop en positiviteit bevat, ten tweede omdat het nog wat extra druk zet op het uitvoeren ervan. En dat is eigenlijk wel nodig.

De volgorde doet er maar enigszins toe. Sommige stappen zullen tegelijkertijd plaatsvinden, maar het algehele idee moet duidelijk zijn.

stap 1: Gezond lichaam, gezonde geest
Er zijn een paar dingen waar ik me voor schaam, en mijn eetgewoonten staan toch wel erg hoog op die lijst. Het is echt ronduit schandalig wat ik allemaal naar binnen stouw op een dag. Aan de andere kant ben ik ook weer heel kieskeurig, en lust ik allerlei dingen niet die toch als algemeen eetbaar worden beschouwd. Ik denk dat dat vooral een psychologisch iets is. Daarnaast beweeg ik weinig. Eigenlijk is ‘weinig’ nog een erg royale omschrijving. Zo goed als niet. Ik kom uit bed en zak achter een computer. Daar blijf ik uren, en dan zak ik in bed. Daar blijf ik ook uren, en dan herhaalt de cyclus zich. Slecht eten + weinig bewegen = lichaamsvet en een dooddoener voor je humeur. Ja, het voelt op het moment goed om een McDonalds menu naar binnen te proppen, maar na 2 uur heb je weer honger en voel je je kut omdat je meer wil en je je tegelijkertijd schaamt dat je meer wil. Ik wil fast food weer terug hebben naar iets wat ik af en toe neem, als een beloning of gewoon als iets speciaals. Momenteel eet ik het denk ik minstens 5 van de 7 dagen in de week. Ik heb nog geluk dat ik nog gewoon door deuren pas.

Hoe ik dit ga aanpakken is nog even de vraag. Ik wil in januari toch weer aan de fitness, maar dan via een goed opgesteld plan, in plaats van op willekeurige momenten gaan en vertrekken. Ik wil beginnen met drie keer per week, en ik wil weten wat ik die dag ga doen voor ik de sportschool in loop (of een sportschool vinden met een trainer/instructeur). Meer mag, minder niet. Ik denk dat een ritme erg belangrijk is bij het weer op de rails krijgen van mijn leven. Niet alleen bij de sportschool, maar bij bijna alles (daarover mee in stap 3). Het eten wordt een hele lastige opgave voor mij… Ik heb echt enorme moeite mezelf in te houden op dat gebied (typte hij terwijl hij op een Drentse droge worst zat te kauwen). De sleutel tot succes ligt denk ik bij het minder kopen van ongezonde troep. Daarbij zal ik de hulp van mijn ouders moeten inschakelen, die nog wel eens met een zak snoep of chips voor me thuiskomen. Hartstikke aardig natuurlijk, maar wel slecht. Als je het zelf moet halen, ligt de drempel al stukken hoger. Als ik dan volgend jaar af en toe een onweerstaanbare trek in troep krijg, moet ik het van mezelf in elk geval op de fiets gaan halen. Niet met de auto. En het liefst dan bij de Albert Heijn een flink eind verderop, en niet bij de Jumbo om de hoek.  Dat compenseert de schade nog een klein beetje.

Al met al is het dus de bedoeling mijn lichaam in betere staat te krijgen. Ik ben nu te dik, er is nauwelijks ergens een spier te bekennen en mijn uithoudingsvermogen is vergelijkbaar met dat van een bejaarde. Lichamelijke en geestelijke gezondheid zijn onlosmakelijk verbonden, en daarnaast zal minder vet en meer spier ook ongetwijfeld voor meer zelfvertrouwen zorgen. En daar kan ik ook wel een dosis van gebruiken momenteel.

Stap 2: Psycholoog
Ik heb speciaal hiervoor mijn zorgverzekering aangepast. Met 360 euro eigen risico zit ik binnen no-time te ‘genieten’ van gratis therapie, en daar wil ik gebruik van maken. Wat ik kan verwachten weet ik niet, maar dat het me hoogstwaarschijnlijk geen kwaad zal doen, weet ik wel. Medicatie sta ik nog steeds erg huiverig tegenover. Ik hoop dat ik met een zetje in de rug van stap 1 en de therapie, mezelf ook weer kan pushen tot meer zelfverbetering, en zo mezelf uit deze depressie kan trekken zonder pillen. Er zal aardig wat overtuigingskracht nodig zijn om mij aan de pillen te krijgen, maar ik sluit het niet volledig meer uit.

Stap 3: Ritme en structuur
Momenteel heb ik aan beiden een gebrek, en dat is ook funest. Nouja, ik heb momenteel wel een ritme, maar dat bestaat uit om 3 uur ‘s nachts naar bed en om 12 uur eruit. Niet goed dus. Ik ben in zekere zin best een ochtendmens. Niet het type ochtendmens wat vrolijk om 7 uur uit bed springt, maar wel het type ochtendmens wat zich de rest van de dag erg goed voelt als hij om 7 uur met moeite uit bed is geklommen en door het lastige eerste kwartier heen heeft gebeten. Vroeger kon ik mezelf er gewoon toe zetten, maar dat gaat wat lastiger met een depressie. Ik zal dus weer zwaar geschut moeten inzetten. Brute wekkerapps, genadeloze ouders en andere truukjes om me uit bed te krijgen. ‘s Avonds op een acceptabele tijd erin, en dat aanhouden. Ook dit gaat erg lastig worden, gezien ik altijd neig naar slapeloosheid en lang opblijven. Maar eind vorig jaar, voor de depressie insloeg, had ik een aantal maanden een goed ritme te pakken, dus ik weet dat het mogelijk is. Ik kan me ook nog herinneren wat voor geweldige invloed het had op mijn humeur en prestaties voor de rest van de dag, dus het is zeker iets waar ik naar terug moet.

Stap 4: Me vermaken
Het klinkt zo simpel… Maar momenteel doe ik het niet. Ik doe veel te vaak dingen puur en alleen om de tijd sneller te laten gaan. Dat komt omdat ik zo snel mogelijk door de dagen heen wil met zo min mogelijk gedachten. Want gedachten in depressieve staat moet je ontlopen… Maar dat wil ik niet meer. Ik wil dingen doen die ik ook daadwerkelijk leuk vind. Dat betekent in mijn geval minder tijd in videogames steken, en meer in mijn auto. Ik word vele malen gelukkiger van rijden in en knutselen aan mijn MX-5 dan van in mijn eentje games zitten spelen op mijn kamer. Gamen met vrienden is een heel ander verhaal. Sowieso moet ik vaker dingen gaan doen met mijn vrienden. Daarbij maakt het niet eens zo veel uit wat dat is. Als ik er maar uit ben met mensen waarbij ik me goed kan voelen, waarvan ik er best een aardig aantal heb.

Stap 5: Positieve energie
Volgend jaar wil ik me wat meer op het positieve gaan focussen. Misschien kan ik de negatieve gedachten niet compleet tegengaan, maar ik kan wel zorgen dat de invloeden van buitenaf positiever getint zijn. Als ik dan films ga kijken, wil ik zorgen dat het geen films zijn die me met een nog depressiever gevoel achterlaten. Daardoor loop ik waarschijnlijk goede films mis, maar die laat ik dan wel even op de plank liggen tot mijn depressie over is. Het is niet handig om meer negativiteit in een hoofd te proppen wat daar al van overloopt. Hetzelfde geldt voor muziek en boeken. Ik moet mezelf echt weer gaan pushen om meer te lezen, want dat schiet er constant bij in. En dat terwijl ik echt kan genieten van een goed boek, en er vele geweldige zelfhulpboeken zijn die me zeer veel goed zouden kunnen doen.
(Tips voor films, boeken en muziek met een positieve, motiverende of inspirationele boodschap mogen in de comments!)

Stap 6: Nieuwe dingen doen
Weer iets waar ik niet goed in ben; nieuwe dingen proberen. Ik heb een kleine comfortzone waar ik lastig uit te trekken ben. Maar volgend jaar wil ik nieuwe dingen proberen, leren en doen. Niet dat ik meteen 1 januari ga parachutespringen… Laten we klein beginnen. Ik denk dat dit veel moeite gaat kosten, maar dat het erg goed voor me kan zijn om mijn comfort zone te verleggen. Waarschijnlijk ga ik de hulp van anderen nodig hebben om ideeën aan te dragen en me ook te helpen ze daadwerkelijk uit te voeren, maar hulp krijgen is geen schande. Ik heb het trouwens niet alleen over enge dingen, maar ook dingen die gewoon veel moeite vereisen. Ik wil sowieso me eens beter gaan focussen op het leren van de Duitse taal. Dat klinkt misschien als een rare wens, maar ik ben echt enorm dol op Duitsland, en wil er ooit heen emigreren. Dan is het best praktisch om de taal te kennen. Daarnaast kan ik bijna foutloos Engels, dus ik moet Duits ook wel onder de knie kunnen krijgen toch? Verder wil ik me heel graag voor het einde van het jaar verrijken op mechanisch gebied. Ik wil meer zelf kunnen doen aan mijn auto (en auto’s in het algemeen). Dat bespaart niet alleen geld, het is nog leuk ook. Mijn rijtjeshuis is hartstikke ongeschikt, en ik mis veel belangrijke gereedschappen, maar we gaan er het beste van maken! Het zou ook heel erg mooi zijn als 2014 eindelijk het jaar gaat worden dat ik mijn droomreis naar Italië kan maken, maar dat is afhankelijk van de financiën.

Stap 7: Werk/Studie?
Dit is een punt wat voor veel mensen heel belangrijk is, maar het staat momenteel bij mij laag op de prioriteitenlijst. Ik probeerde afgelopen jaar een studie te starten, en dat liep gigantisch de mist in, en resulteerde in een paar van de vreselijkste dagen die ik in mijn leven heb doorgemaakt (niet de schuld van de school overigens. Slechts de schuld van mijn brein). Ik wil me eerst focussen op mezelf op orde krijgen, en pas weer aan iets beginnen als ik er klaar voor ben. Het nieuwe schooljaar begint voorlopig nog niet, dus ik heb nog flink de tijd. Als ik een goed baantje langs zie komen, ga ik me daarop storten, maar ik ga me niet laten ompraten tot het aannemen van werk waarvan ik van tevoren weet dat ik het ga haten. Dat lijkt me niet bevorderlijk. Ik heb voorlopig nog genoeg reserves om acceptabel te leven en zelfs mijn auto nog te onderhouden. Ik heb altijd het idee dat ik heel weinig geld heb, maar eigenlijk valt het best mee. Er is in de decembermaand ook nog aardig wat extra binnengekomen, dus ik red me wel de komende maanden. Dan kan ik me focussen op mezelf in orde krijgen, voor ik aan werk of studie begin. Ik denk dat dat de goede volgorde is, en wat anderen daarvan denken is eigenlijk extreem irrelevant.

Wel kreeg ik van heel veel mensen de tip om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik had daar altijd een vrij kapitalistische houding tegenover. Als het niet betaalt, dan doe ik het niet… Maar nu zit ik daar wel over te twijfelen. Het zou een goede tussenstap zijn. Wel een extra verplichting en iets om je goed over te voelen, maar niet de zware druk die een echte baan op me legt. Ik zou dan wel iets moeten vinden wat ik op zijn minst een klein beetje leuk vind, anders zie ik het niet zo snel helpen. Maar ik denk dat een leuke vrijwilligersbaan voor een dag of 2, 3 in de week best bevorderlijk zou zijn, en ook nog goed inhaakt bij stap 5 en 6 (en mogelijk een beetje 1).

Stap 8: Autosocial en de rest
AutoSocial ligt me nog steeds erg dicht aan het hart. Ik weet momenteel even niet zo goed hoe ik het weer lopend krijg en ook lopend hou, omdat het nog altijd overheersend een grote negatieve chaos is in mijn hoofd, en ook het project een iets te grote, onoverzichtelijke vorm heeft aangenomen. Maar ik weet wel dát ik in 2014 weer leven in het project wil blazen. Tot die tijd heb ik nog een ander project wat vele malen kleinschaliger is, en waar ik met twee anderen al enige tijd in heb gestoken. Het is iets wat qua opzet minstens twintig treden lager ligt dan AutoSocial (in een weekje hard werken op te zetten), maar wat wel een aardig verdienpotentieel heeft met naar verhouding weinig tijdsinvestering (het is een geldproject, geen passieproject als AutoSocial. Ik kan ook best een inkomentje gebruiken natuurlijk, en dat kan op zijn beurt AS weer heel erg helpen). Een goed project om er weer een beetje in te komen dus, en ondertussen onze voorbereidingen te treffen voor de grote AutoSocial revival.

———————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Nou, daar heb je het. Dit is ongeveer mijn simpele achtstappenplan (?) om mijn depressie mijn leven uit te schoppen en van 2014 een goed jaar te maken. Zoals eerder gezegd is er niet zozeer een vaste volgorde. Sommige dingen zullen tegelijk gaan, andere zullen even moeten wachten. Psychologen hebben wachtlijsten, werk ligt niet voor het oprapen, etc. Wat in elk geval belangrijk is, is dat ik de kleine beetjes positiviteit die ik nog heb bij elkaar weet te schrapen en ze ga gebruiken om er meer van te kweken. Daarbij ga ik veel hulp nodig hebben voor ogenschijnlijk makkelijke dingen, maar dat is nou eenmaal zo. Ik hoop enorm dat het me gaat lukken via deze stappen een stijgende lijn te creëren, en ik hoop vooral dat ik niet terugval in de sleur van de depressie die zo vreselijk makkelijk is om in terug te vallen. Ik denk dat het belangrijk is om niet teveel hooi tegelijk op de vork te nemen, en om de hulp in te schakelen van anderen. Aan de andere kant moet ik me weer minder laten beïnvloeden en onder druk laten zetten door anderen die altijd denken alles beter te weten. Ergens ligt een perfecte balans tussen die twee.

Hoe dan ook gaat het een interessant jaar worden! Ik ben er zat van om maar braaf ten onder te gaan aan die depressie. Het is tijd om terug te vechten, en ik heb 365 dagen om hem helemaal verrot te schoppen. Eens kijken wie er meer uithoudingsvermogen heeft. Als je dit leest en je hebt nog tips, kritiek of aanvullingen, ik hoor het graag! Ik kan elke vorm van hulp gebruiken. Graag wil ik nog even iedereen bedanken die me het afgelopen jaar geholpen heeft, zowel in het echt (mijn ouders en vrienden) als online (mijn trouwe bloglezers, twitter volgers, facebook vrienden en mensen op fora). Zonder jullie was het allemaal nóg erger geweest :)

Entertainment hoogtepunten 2013: Games

Gisteren zette ik mijn film-hoogtepunten van 2013 op een rijtje. Vandaag zijn de videogames officieel aan de beurt! Welke games wisten mij dit jaar weg te blazen?

Bioshock Infinite
De grootste verrassing voor mij was toch wel Bioshock Infinite. Ik was een enorm fan van Bioshock 1, maar eigenlijk was ik maar weinig gehyped voor de release van Infinite. Toen ik de game cadeau kreeg van een vriend en hem ging spelen, werd ik dan ook compleet weggeblazen. Dit was beter dan ik ooit had durven dromen! Nog steeds zie ik Bioshock Infinite als de perfecte game op het gebied van verhaalvertelling. Geen enkele game heeft me ooit zo meegesleept in zijn verhaal en me zo doen meeleven met zijn karakters (Elizabeth moet mijn favoriete videogamekarakter ooit zijn). Het aantal onvergetelijke scenes is niet op één hand te tellen. Zelfs twee handen is niet genoeg.

Iets later in het jaar kwamen er twee Downloadable Content pakketten uit voor Infinite. De eerste, Clash in the Clouds, stelt niet zoveel voor. De tweede, Burial at Sea: episode 1, brengt ons terug naar Rapture; de prachtige onderwaterstad uit de eerste twee Bioshock delen. Ondanks de korte speelduur, biedt Burial at Sea een geweldige ervaring die je als fan van de serie ook zeker niet wil missen.

GTA V
Het is GTA. Moet ik nog veel meer zeggen? Zelf speel ik de game niet meer, wat in mijn geval voornamelijk te maken heeft met frustraties dankzij de console-only release. Ik kan het Rockstar nog steeds niet vergeven dat ze een briljante game als deze slechts uitbrengen op twee zwaar verouderde platformen. Ik heb GTA V uitgespeeld, en wacht nu op de PC versie, want dingen als free roamen en online gamen wil ik gewoon niet doen met een controller en console graphics. Verder moet ik zeggen dat ik het formaat van de wereld een tikje vond tegenvallen. Volgens Rockstar is het enorm veel groter dan GTA IV en San Andreas, maar naar mijn gevoel is het nauwelijks groter dan IV, en voelt het zelfs stukken kleiner dan SA. Ik denk dat het voornamelijk komt omdat de wereld van San Andreas veel meer diversiteit te bieden had. Een licht gemiste kans van Rockstar.

Antichamber
Antichamber is lastig uit te leggen. Het is iets wat je moet ervaren, niet iets waar je over moet lezen. We hebben hier te maken met een puzzelgame die draait op de engine van een First Person Shooter. Het enige wat je kunt doen is blokjes plaatsen en weer opzuigen met een soort wapen, en op die wijze moet je allerlei puzzels oplossen. Dat klinkt misschien suf, maar het is alles behalve. Antichamber heeft me harder aan het denken gezet dan welke game dan ook. Ik kreeg soms hoofdpijn van de pogingen de puzzels te begrijpen en op te lossen. De simplistische grafische stijl siert de game, en de mooie citaten die je rond de levels verspreid vindt, maken het de moeite waard te verkennen. Daarnaast is er geen enkele game die zo erg met je hoofd zal kloten als Antichamber. Niks is wat het lijkt, en dat is één van de dingen die deze game zo briljant maakt.

Metro Last Light
Bioshock Infinite was niet de enige briljante verhaalgedreven shooter dit jaar. Een zeer gedegen concurrent kwam in de vorm van Metro: Last Light. Een sfeervolle, duistere singleplayer only FPS met een lekker somber Oostblok sfeertje. Zelf verkies ik Bioshock, maar ik ken mensen die Metro een betere game vinden. Beiden zijn meesterwerkjes, dat staat vast. Zelf vond ik de verhaalvertelling in Metro een stukje minder, wat deels komt dankzij de compleet stille protagonist (die in de laadschermen opeens een stem blijkt te hebben) en de minder diepgaande karakters. Qua gameplay is Metro een superieure game, met heerlijke shootermechanieken en oogverblindend goede graphics.

Call of Juarez: Gunslinger
Nog een grote verrassing, deze onbekende budgetrelease in de semi-bekende Call of Juarez reeks. Gunslinger is een arcade shooter, en niks meer. Voor 15 euro krijg je verdomd veel waar voor je geld op het gebied van gameplay en speelduur. Gunslinger schiet heerlijk, ziet er dankzij zijn cartoonstijl uniek uit en zal je met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid langer bezighouden dan de nieuwe Call of Duty. En dat voor een kwart van het geld. Niet slecht, toch?

Brothers: A Tale of Two Sons
Brothers: A Tale of Two Sons is één van de meest bijzondere ervaringen in mijn gaming-verleden. De game laat je twee broers tegelijk besturen met de twee sticks op de controller. Dit zorgt voor geweldige puzzels en breinsmeltende momenten. Echt moeilijk wordt het nooit, maar de game doelt ook vooral op een geweldige ervaring bieden. De wereld is één van de mooiste ooit, met prachtige omgevingen en creaturen. Het verhaal wordt verteld zonder een woord Engels te gebruiken, en weet je toch te raken. Brothers is een geweldige prestatie die helaas door veel mensen over het hoofd is gezien.

Payday 2
Payday 2 is mijn favoriete Multiplayer game van het jaar. Er is enorm veel op te merken aan de game, maar er is misschien nog wel meer wat grote hoeveelheden lof verdient. Met drie vrienden is dit dé game die je wil hebben. Pure chaos, maar op de goede manier. Payday laat je banken overvallen, winkels beroven en allerlei andere criminele activiteiten uitvoeren. De game is op geen enkele manier vergelijkbaar met andere FPS games. Sowieso slaagt geen enkele game erin zoveel voldoening te schenken als een level perfect verloopt, en daarvoor alleen al is deze game het spelen waard. Een ruwe diamant die nog altijd meerdere keren per maand door de ontwikkelaar wordt bijgeslepen door middel van gratis updates.

Shadow Warrior
Zo… Vreselijk… Vermakelijk… Veel meer kan ik niet zeggen over Shadow Warrior. Het is een heerlijke old-school First Person Shooter. Schakel je hersenen uit en schiet op alles wat beweegt, of hak het in tientallen stukjes met je katana terwijl je karakter flauwe oneliners uitkraamt. Veel te zeldzaam vandaag de dag!

Beyond: Two Souls
De game die ik liefkozend ‘Ellen Page Simulator 2014’ noem. Ik heb hem vandaag pas ontvangen, maar voeg hem nu nog even snel aan het lijstje toe, omdat de paar uur die ik in deze titel heb gestoken me echt weer weg hebben geblazen. Het is geen geheim dat we hier te maken hebben met de nieuwe game van de ontwikkelaars van Fahrenheit en Heavy Rain, en Beyond is wederom een combinatie tussen film en game. Je drukt op wat knopjes en bepaalt zo het lot van de karakters, wat soms grote (en soms kleine) gevolgen heeft. Klinkt misschien saai, maar dat is het niet. Beyond: Two Souls heeft een zeer interessant verhaal en probeert wat nieuwe gameplay-elementen te implementeren die best interessant zijn. Als je genoten hebt van Heavy Rain, is Beyond: Two Souls een veilige koop.

 

Bewust afwezig op deze lijst:
The Last of Us (nog niet gespeeld)
Alle WiiU, 3DS, Xbox One, PS Vita en PS4 games (ik heb geen van deze consoles en zal ze voorlopig ook niet gaan kopen)
Need for Speed: Rivals (ondermaats)
Assassins Creed (geen interesse in deze serie)
Battlefield 4 (niet gespeeld wegens haat voor ontwikkelaars die halve producten voor hele prijzen in de winkel leggen)

Entertainment hoogtepunten 2013: Film

Het is december, en dat betekent maar één ding. Nouja, het betekent een heleboel dingen, maar vooral: lijstjes! Overal lijstjes. Omdat ik heel erg slecht ben in lijstjes met een volgorde, ga ik dat gewoon lekker niet doen. Ik wil helemaal niet het één boven het ander verkiezen, want in vele gevallen heeft elke film/game/muziek zijn eigen specialiteiten. Ik wil slechts mijn hoogtepunten van het jaar even op een rijtje zetten. We beginnen vandaag met films. Morgen zijn de videogames aan de beurt, en overmorgen zal ik proberen een lijst met muzikale hoogtepunten van 2013 online te krijgen.

2013 was een mooi filmjaar. Ik ben meermaals verrast door films die mijn verwachtingen ver overtroffen, maar ik heb ook enkele malen de bioscoop licht teleurgesteld verlaten. Gelukkig kwam het eerste vaker voor dan het laatste, wat het een geslaagd jaar maakt. Hou er rekening mee dat het 10 december is, en dat ik films als de nieuwe Hunger Games en The Hobbit nog niet heb gezien. Maar ik vond van beiden het eerste deel niet zo heel erg schokkend, en ik vind het toch te voorspelbaar om ze in deze lijst op te nemen. Goed, genoeg geluld! Over op de films:

Rush
Rush vertelt het boeiende verhaal van de rivaliteit tussen Formule 1 coureurs Niki Lauda en James Hunt. Dat betekent niet dat je van Formule 1 moet houden om van deze film te genieten. Rush is een meesterwerk op het gebied van verhaalvertelling, acteerwerk, tijdsbeeld, sfeer en spanning. De racescenes zijn een genot voor oog en oor. Zelf ben ik helemaal geen Formule 1 fan, en degene waarmee ik naar de bios ging nog minder, maar beiden kwamen we diep onder de indruk weer naar buiten.

Captain Phillips
Een lekker recente film, maar zeker één van de beste van het jaar. Captain Phillips gaat over de waargebeurde kaping van een groot vrachtschip door Somalische piraten. Wat ik vooral erg fijn vond aan de film, is dat hij een onderwerp waar je toch snel bevooroordeeld naar kijkt, niet zo zwart-wit in beeld brengt. De piraten zijn niet zo puur kwaadaardig zoals je misschien zou verwachten, wat je toch een soort innerlijk dilemma oplevert waarbij je je gaat sympathiseren met wat je normaal simpelweg als de slechteriken zou zien. Ik kreeg het idee dat veel van het publiek in de bios dat niet had, maar dat zegt naar mijn mening meer over dat publiek dan over de film. Een zeer krachtige actiethriller met een extra krachtig einde en onvoorstelbaar goed acteerwerk van zowel Tom Hanks als de Somalische kapers.

Blackfish
Een documentaire er tussendoor, om je scherp te houden. Blackfish gaat over het in gevangenschap houden van orka’s. In Nederland geen probleem, gezien het hier niet gebeurt, maar in vooral Amerika een veelvoorkomend vergrijp. Blackfish is een partijdige documentaire, maar dat kan bijna niet anders met dit onderwerp. Hartverscheurende beelden van orka’s die huilen om het kind wat ze afgenomen wordt, en angstaanjagende beelden van diezelfde orka’s die hun trainers aanvallen. Blackfish is een krachtige documentaire die ervoor zal zorgen dat je nooit een stap in een Sea World zal zetten, en die je zelfs nog een keer goed zal doen nadenken voor je het Dolfinarium binnenloopt. Een belangrijke film, zonder twijfel.

Despicable Me 2
Ik heb zelf niet zo veel met animatiefilms. Er zijn een paar films die ik zeer waardeer (Horton Hears a Who, Ratatouille en Madagascar, om er even een paar te noemen), maar het merendeel kan me gestolen worden. Dit jaar besloot ik Despicable Me maar eens te kijken, en ik moet toegeven dat de film binnen no-time een plekje op mijn lijst had ingenomen. Deel twee is misschien nog wel wat hilarischer en mooier dan zijn voorganger. Prachtige animaties, geweldige voice casting en leuke karakters maken dit denk ik toch wel dé familiefilm van het jaar. Stiekem ook de enige familiefilm die ik dit jaar kijk, dus vertrouw mijn oordeel vooral niet blind.

Pacific RimEnorme robots vechten met enorme monsters. Dat is een extreem simpele omschrijving van deze film, en eigenlijk hoef ik er niet veel meer woorden aan vuil te maken. Het is een actiefilm met een gigantisch special effects budget, en het pretendeert ook nooit meer dan dat te zijn. De actie is van het niveau spectaculair in het kwadraat, en het ontwerp van de enorme monsters die uit de oceaan komen opduiken is angstaanjagend goed. Pacific Rim is twee uur non-stop spektakel, en soms hoeft een film ook helemaal niet meer dan dat te zijn.

The Great Gatsby
Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog nooit van The Great Gatsby had gehoord voor ik deze film ging kijken. Schijnbaar is het boek een grote klassieker en zijn er al meerdere verfilmingen, maar volgens mij is het verhaal in Nederland een stuk minder bekend. In elk geval onder mijn generatie… Ik hoorde veel mensen klagen over deze film, en dan vooral over de pacing ervan. De film zou te traag opbouwen of iets dergelijks. Ik heb er geen seconde last van gehad, maar ik ben dan ook een voorstander van lange films die overal lekker de tijd voor nemen. The Great Gatsby is een visueel spektakel met een prachtig tijdsbeeld. Ik heb van elke minuut genoten dankzij de prachtige beelden en het goede acteerwerk. Een goede introductie aan meneer Gatsby.

Fast 6
Fast & Furious heeft altijd een speciaal plekje in mijn hart gehad. Eigenlijk zijn het helemaal geen goede films, maar niet elke film hoeft goed te zijn. Soms wil je alleen vermaak. En daarvoor is deze reeks perfect. Helaas is hoofdrolspeler Paul Walker recent overleden bij een auto-ongeluk, wat ik echt zeer betreur. Het is dus onzeker wat er met de F&F reeks gaat gebeuren na het zevende deel, wat al grotendeels gefilmd was en in 2014 in de bioscoop verschijnt. Deel 6 was een heerlijke actiefilm vol automotive actie, die daarnaast niet zo veel te bieden had. Maar dat maakt helemaal niks uit.

World War Z
Deze film is voor mij toch wel de grootste verrassing van 2013. Ik ging erheen met de verwachting van een aardig vermakelijke zombiefilm, maar uiteindelijk is dit toch één van mijn favoriete films van het jaar geworden. Ik kan niet eens echt zeggen waarom. World War Z heeft gewoon een hele fijne balans gevonden tussen een rampenfilm en een actiefilm, waarbij alle punten gewoon exact aansloten bij hoe ik een ideale zombiefilm voor me zie.

2 Guns
Je wilt dit jaar een actiefilm met Mark Wahlberg zien, maar je kunt niet kiezen tussen Pain&Gain of 2 Guns? Mijn advies: ga naar die laatste. Pain & Gain mag dan meer marketing gekregen hebben hier in Nederland, het is in mijn ogen een zeer inferieur product aan 2 Guns, wat tot mijn verrassing een extreem vermakelijke actiekomedie bleek te zijn. Denzen Washington en Wahlberg hebben goede chemie, en vormen een geloofwaardig set vrienden. De film is lekker over-the-top en pretendeert nooit meer te zijn dan lekker komisch popcornvermaak.

The Lone Ranger
Al een half jaar van tevoren, gooide mijn bioscoop me volledig dood met de trailer van The Lone Ranger. Voor elke enkele film aan moest ik het veel te lange voorfilmpje weer aanzien, en ik had al snel mijn vooroordeel gevormd. De trailer gaf me namelijk het idee dat we hier te maken hadden met een Pirates of the Carribean, maar dan in een Wild West setting. Johnny Depp’s karakter leek 100% identiek een Jack Sparrow. Maar toen de film eenmaal draaide, besloot ik hem toch een kans te geven, en ik kwam verrassend goed vermaakt weer terug. The Lone Ranger is weldegelijk meer dan een Wild West Pirates of the Carribean. Ja, Johnny Depp’s karakter is voorspelbaar, maar de rest van de film is komisch en actierijk genoeg om je geïnteresseerd te houden.

This is the End
Normaal ga ik NOOIT naar de bioscoop voor een komedie. Ik vind het zo ongeveer het enige genre wat in de bioscoop geen enkele meerwaarde heeft, en soms zelfs leuker is met vrienden in een huiskamer als je onbeschaamd kunt praten en lachen tijdens de film. Maar ik wou die avond heel graag naar de bios, en er draaide verder niks, dus ik ging naar This is the End. En ik heb geen spijt gekregen. Dat is eigenlijk al een vermelding in deze lijst waard. Lompe, Amerikaanse humor vol flauwe seksgrappen, maar stiekem toch op veel punten hilarisch. De cameo van Emma Watson was de deal breaker die deze film dit lijstje in tilt.

 

Ik vergeet vast nog een titel of twee, maar dit is wat ik me zo snel kan herinneren. Films als Iron Man 3 en Man of Steel heb ik bewust weggelaten, omdat ze op mij geen bijzondere indruk achterlieten. Dat betekent niet dat ze slecht waren, maar ook niet uitzonderlijk goed of verrassend. Man of Steel was middelmatig, en Iron Man 3 was goed, maar was extreem voorspelbaar. Als je ‘Now You See Me’ mist, komt dat omdat ik dat de meest overschatte film van het jaar vind, met grote voorsprong. Ik heb me geen seconde van die film vermaakt. Verdere films ontbreken omdat ik ze óf niet gezien heb (Hunger Games etc.), óf ze net niet waardig vond voor deze lijst (White House Down enz.).

Zoals eerder gezegd; morgen zijn de videogames aan de beurt!

Review: Het koopjeskampioen.nl drama

Dames en heren, mag ik u voorstellen aan Koopjeskampioen.nl? Een winkel die op het eerste oog best wel een goede indruk maakt. Nette prijzen, mooie beloftes en snelle levering. Ik was ook best tevreden toen ik eind vorig jaar mijn nieuwe laptop in ontvangst nam. Het ding was netjes geprijsd, en ondanks dat de verzending niet bepaald veilig verliep (gewoon in de doos van de laptop zelf zonder verdere beveiliging), was het wel snel. Ik was blij, totdat ik het ding begon te gebruiken… In eerste instantie leek er niks mis. Het ding functioneerde, maar toen ik de netstroom eraf haalde en de laptop op de batterij ging gebruiken, liep alles mis. De laptop liep volledig vast zodra hij over ging op de batterij-modus. Overal grafische artifacts, de muis liep vast en binnen een minuut kwam er een BSOD (Blue Screen of Death) in beeld. Reset, en dan precies hetzelfde liedje totdat ik hem weer in de stroom plugde en alles weer naar behoren ging functioneren. Wat ik dus had, was een laptop die ik niet als laptop kon gebruiken. Niet zo nuttig.

Ik ging terug naar de website van Koopjeskampioen.nl, en kwam er daar achter dat de “14 dagen retour” die ze trots adviseren niet geldt als je iets met je product doet. Bij laptops geldt dus dat ze niet retour kunnen als je Windows geactiveerd hebt. Omdat ik dat moest doen om het probleem te constateren, had ik geen keus; het ding moest via de retourprocedure terug. Okay, kan gebeuren. Ik ging er vanuit dat ik binnen een maand een nieuwe of gerepareerde laptop zou ontvangen, en dat alles opgelost zou zijn. Maar ik had het fout… De laptop kwam terug, maar had nog steeds hetzelfde defect. Licht geïrriteerd maakte ik toen de fout om naar HP te gaan met mijn probleem. De service van HP was snel en vriendelijk, en ook zij hebben mijn laptop twee keer opgehaald ter reparatie. Ondanks hun vriendelijke service heeft dit helaas niks uitgehaald; het product bleef kapot. HP heeft mij toen nog netjes een reparatie-DVD van Windows toegestuurd om ook dat uit te sluiten. Ik heb die met de medewerker van HP aan de telefoon gebruikt, en ook dit had geen resultaat. Er was duidelijk iets goed mis met deze laptop, en de vele koude tripjes achterin UPS vrachtwagens hadden hem waarschijnlijk ook weinig goed gedaan…

Ik ging mijn rechten onderzoeken, en besloot terug te gaan naar Koopjeskampioen.nl. Dat had ik in eerste instantie moeten doen, maar dat wist ik toentertijd niet. HP heeft mij eigenlijk een gunst bewezen, gezien de laptop toen (en nu) de verantwoordelijkheid was van de winkel, maar helaas zonder resultaat. De laptop is toen een tweede keer naar Koopjeskampioen opgestuurd, en kwam na een paar weken net zo kapot weer terug. Radeloos vroeg ik de winkel of er in godsnaam een keer een oplossing bedacht kon worden. Een nieuw product of mijn geld terug, maar nee, dat was niet mogelijk. Hij moest maar nog een keer opgestuurd worden. Want je klant tegemoet komen na zo’n drama is natuurlijk niet iets wat je als winkel wil doen. Gelukkig kon ik na de derde keer reparatie voor hetzelfde probleem de koopovereenkomst ontbinden, dus ik besloot dat hij dan die laatste keer nog maar opgestuurd moest worden. Als hij werkend terugkwam kon ik de laptop in gebruik nemen en deze hel achter me laten, en zoniet kon ik de koopovereenkomst ontbinden, mijn geld terugkrijgen en daarvan een werkende laptop kopen.

Maar helaas… Zo makkelijk laat Koopjeskampioen.nl mij er niet vanaf komen! Deze winkel schopt hun klanten graag nog zo veel mogelijk na als ze al wanhopig op de grond liggen. Ik kreeg opeens een mail van E-care; het bedrijf waar Koopjeskampioen.nl hun reparaties laat uitvoeren. Hierin stond doodleuk dat ik 136 euro (!!!) moest betalen voor een simpele herinstallatie van Windows. Ik stuurde meteen een email naar de winkel om te vragen hoe dit zat, waarop mij werd verteld dat ik de laptop stuk heb gemaakt. Ze konden het geld niet vergoeden, en mijn laptop staat nu bij E-care totdat ik dit absurde bedrag betaal. Gezien het product binnen het eerste half jaar kapot ging, ligt de bewijslast bij Koopjeskampioen.nl. Dat houdt in dat zij moeten bewijzen dat ik de laptop heb gemold, in plaats van dat ik moet bewijzen dat ik hem niet heb gemold. Helaas is Koopjeskampioen.nl extreem onwillig, en ontkennen zij keihard hun wettelijke plichten. Ze negeren mijn mails soms dagen lang, en hun telefoonnummer kost een flinke duit. Momenteel zit ik vast. Ik weet niet wat ik kan beginnen. Als een winkel gewoon keihard weigert hun plichten te voldoen, kun je weinig. Ik heb geen geld voor een advocaat, geen rechtsbijstandverzekering, niks… Het enige wat ik heb is consumentenrecht, maar als een winkel weigert dat recht te geven, dan kun je weinig beginnen.

Het enige wat ik momenteel kan bedenken is zo veel mogelijk mensen op de hoogte stellen van de oplichterspraktijken van deze zaak. Koopjeskampioen is een winkel die niks meer om hun klanten geeft zodra ze hun geld ontvangen hebben. Via standaardzinnetjes en overdreven vriendelijke mailtjes negeren ze de helft van je vragen en zorgen ze dat je zo snel mogelijk opzout. Volhouden heeft weinig zin, want Koopjeskampioen.nl blijft gewoon constant hun leugens herhalen tot je het opgeeft. Ik moet me elke keer enorm inhouden om ze niet de huid vol te schelden. Ik word niet snel kwaad, maar ben momenteel echt woedend op deze winkel. De klant hoort koning te zijn, maar Koopjeskampioen.nl behandelt de klant als ongedierte. Helaas kwam ik er bij wat onderzoek op internet achter dat er veel meer mensen zijn met zeer slechte ervaringen. De goede recensies zijn alleen van mensen met een werkend product. Als er iets stuk gaat, kun je niet rekenen op enige vorm van hulp. Ik smeek je, koop hier niks. Je zult er grote spijt van krijgen. Ik hoop op deze manier nog enkele mensen van een grote miskoop te kunnen redden, en stiekem hoop ik ook indirect de winst van deze oplichters omlaag te halen. Als ze mijn geld niet terug willen geven, dan kan ik in elk geval zorgen dat ze minstens het dubbele mislopen aan winst. Ja, ik kan ook kinderachtig doen, Koopjeskampioen!

kk