Rationele nachtgedachten :)

Ik zit momenteel met een dilemma. Ik moet eigenlijk slapen, maar ik wil schrijven. En het feit dat je dit leest maakt al duidelijk wat ik uiteindelijk heb gekozen. Het is toch zondag morgen. Ik moet de rationele nachtgedachten die zojuist mijn hoofd vulden even kwijt. Gewoon, om ook eens wat positiefs te schrijven. Want ja, ik had zowaar een stroom aan positieve gedachten zojuist, terwijl ik na een avondje bioscoop terugreed naar huis in de brakke Fiat Panda van mijn ouders. De tank van de MX-5 is nogal leeg… Maar laat me even uitleggen wat die rationele gedachten ongeveer waren. Ze waren vrolijk, wat me bijna een beetje zorgen baarde. Goede zorgen. Ik schrijf dit grotendeels om te laten zien dat ik misschien niet zo’n ernstig geval ben als ik lijk, aan zowel mezelf als mijn lezers.

Terwijl ik over de verlaten straten reed en naast me keek, zag ik op de minder verlaten fietspaden allerlei uitgaansvolk. Mensen van ongeveer mijn leeftijd die zich elke zaterdagavond op hun fietsjes naar een uitgaansgelegenheid begeven, om zich daar letterlijk en figuurlijk kapot te zuipen. En opeens realiseerde ik me, heel helder, dat mijn leven eigenlijk helemaal niet zo slecht is. Ik wil mensen die op zaterdagavond uitgaan niet denigreren of iets dergelijks, maar een groot deel ervan is gewoon dom. Dat merkte ik de paar keer dat ik me zelf op zo’n zaterdagavond in enkele uitgaansgelegenheden begaf. Nou komt er vast iemand langs in de comment die me belerend gaat vertellen dat ik anderen niet zo negatief moet behandelen, maar eh, dat doe ik nu even wel, okay? Zodat ik me zelf beter voel. Laat me even.

Want het gaf me een ander beeld op mijn eigen leven, wat ik al een tijdje niet meer heb gehad. Ik zag opeens weer wat hoop. Want ja, ik zit nu in een depressie, en ik speel nu weinig klaar. Maar als we op een langere termijn kijken, hoe zit het dan? Ik heb nog altijd grote ambities en dromen. Ze zitten alleen even verstopt in een donkere wolk momenteel. Maar als die wolk wegtrekt, of ik hem met grof geschut wegblaas, dan zal ik ze weer gaan najagen, waarschijnlijk nog veel beter dan tevoren, gezien ik een voorgevoel heb dat de depressie al langer aanwezig is in waarschijnlijk mindere mate. En ik wil niet te elitair klinken, maar ik vind ambities wel erg belangrijk. En het is heus niet alleen mijn ambitie om rijk te worden. Ik wil iets achterlaten op deze wereld, voor ik hem verlaat. Meer dan een lijk. Ik wil dingen creëren. En omdat ik dingen wil creëren, ga ik dingen creëren. Ik wil niet zozeer dat mensen mij onthouden, maar wel hetgene wat ik achterlaat. En terwijl ik kijk naar die bezopen uitgaansfiguren (eentje met een extra laag IQ schold ons vanavond uit voor pannenkoek omdat we niet reageerden op zijn dronken schreeuw richting ons. Pannenkoek maar liefst! Ik was uiteraard diep beledigd), zie ik niet zo veel ambitie. Veel mensen doen dingen omdat ze denken dat het moet. Ze zitten wel allemaal op een opleiding, maar bij weinig zie ik ook maar enige passie voor die opleiding. Bij sommigen wel, en daar heb ik echt veel respect voor. De meesten doen het echter omdat het van ze verwacht wordt, en omdat ze het studentenleven wel leuk vinden. Betekent niet dat ze er niet hard voor werken, en betekent ook niet dat ze geen respect verdienen, maar hun ambities zijn klein.

“A man’s worth is no greater than the worth of his ambitions”~ Marcus Aurelius

Het is één van de redenen dat ik zo enorm veel moeite heb met mijn studiekeuze momenteel. Ik wil iets kiezen waar ik echt met passie aan kan en wil werken. Helaas lijkt het erop dat mijn omgeving me gewoon aan een opleiding wil hebben. Ze roepen maar wat; het ene na het andere, zolang ik maar iets doe. Terwijl ik iets wil doen waar ik iets nuttigs leer, waar ik plezier in heb, waar ik wat mee kan. Is dat zo raar? En ik bedoel geen kans op een baan, want dat boeit me echt geen ene reet. Ik hoef geen baan. Helaas is het voor mij momenteel heel moeilijk om helder na te denken over deze studiekeuze. Iedereen probeert me van alle kanten te beïnvloeden, en dat veroorzaakt alleen maar meer chaos in mijn hoofd. Ik weet nog steeds niet wat ik nou écht wil. En de tijd dringt… Ik wou dat ik nog even had om mijn mentale toestand even op orde te krijgen, voor ik zo’n belangrijke keuze moest maken. Maar als ik me nog in wil schrijven, moet dat binnen een paar weken gebeuren, en dan zit ik al erg krap.

Maar goed, ik dwaal af. Ik zal binnenkort nog wel een hele blog wijden aan studiekeuze. Even terug naar die rationele nachtgedachten. Terwijl ik doorreed, en al ver voorbij de dronken fietsers was, werden de gedachten tot mijn verbazing steeds vrolijker. Ik realiseerde me opeens dat ik eigenlijk een veel te goed leven heb om het te haten. Ik heb een fijne familie, een stel geweldige vrienden, een mooie auto voor de deur, een stel mooie dromen om na te jagen en een prima toekomstbeeld al zeg ik het zelf. Ik kwam tot de conclusie dat er weinig mis is met mij, behalve dat ik denk dat er iets mis is met me. Lees dat nog maar even overnieuw als je het niet begrijpt. Het jammere van depressie is namelijk dat ik al die dingen wel weet. Ik weet dat ik een goed leven heb, en ik weet dat ik vrolijk hoor te zijn, maar ik ben het niet. Ik heb er weinig controle over. Maar hey, ik weet nu aardig zeker dat ik langzamerhand aan de beterende hand ben! Toch wil ik therapie nog wel graag een eerlijke kans geven, om het proces te versnellen, toekomstige herhaling te voorkomen en hopelijk ook wat aan het zelfvertrouwenprobleem te doen. Dan waait dit hopelijk sneller over dan ik in eerste instantie vreesde.

Nu ga ik mijn bed in rollen. Dat had ik een uur geleden al moeten doen. Ik hoop dat deze blog een beetje samenhangend is. Ik kan niks garanderen op dit tijdstip. Ik wou even delen dat ik vrolijk en hoopvol was vandaag. Het is een soort doorbraak, hoe triest dat eigenlijk ook mag zijn.

B-film concepten

Deze week werd dé ultieme B-film aangekondigd. Eigenlijk kan de complete filmwereld nu gewoon ophouden met bestaan. We hebben het hoogtepunt bereikt. Ik presenteer u, Sharknado:

1044085_493641020720757_521677202_n

Naar wat ik heb begrepen, gaat Sharknado over een tornado die mensetende haaien over een nietsvermoedende stad uitwerpt. Het schijnt letterlijk haaien te regenen, wat natuurlijk wel het toppunt van B is. Ik denk dan ook dat we hiermee gewoon het haaien-genre uitgeput hebben. We hebben al haaien gecombineerd met octopussen, dinosaurussen, krokodillen en weet ik wat nog meer. Ik denk dat het tijd is om eens naar andere dieren op zoek te gaan. Hierbij wil ik dan ook publiekelijk wat ideeën pitchen richting prachtige filmstudios als Asylum, die dit soort meesterwerkjes maken.

Alpacasaurus
Een groepje nietsvermoedende jongeren (een vereiste in dit soort films) is in het Andes gebergte aan het kamperen. Ze zuipen en draaien luide muziek in de veronderstelling dat ze alleen zijn. Wat ze echter niet weten is dat er een eeuwenoud creatuur in de bergen ontwaakt door hun lawaai. Alpacasaurus heeft het lichaam van een alpaca en het hoofd van een velociraptor, en is daarmee een dodelijke en toch schattige hybride. Uit het niets vreet hij op bloederige wijze één van de jongeren op, waarna de rest op de vlucht slaat voor het bloeddorstige monster.

Tapirampage
Een onschuldige tapir wordt het slachtoffer van een wetenschappelijk experiment, wat vreselijk uit de hand loopt. De tapir groeit oncontroleerbaar, en pogingen hem om te leggen falen. Al snel ontsnapt het dier uit het gebouw, en hij blijft groeien tot hij Godzilla-achtige formaten heeft aangenomen. De rest van de film zien we de enorme tapir mensen verorberen en gebouwen vernielen, terwijl het leger hem probeert neer te halen.

Guinea Shark
Toch nog even één keer terug naar de haaien. Guinea Shark is een bloeddorstig zeemonster wat ergens eeuwen lang in een kloof ofzo heeft geleefd, en op de één of andere manier ontsnapt (verzin maar wat. Een mislukte olieboring ofzo). Het lijf van een haai en het hoofd van een cavia vormen samen een pure ‘killing machine’ die een badplaats vol feestvierende jongeren tijdens spring break terroriseert.

Axolotldile
Een groep mariniers is in de jungle voor… iets. Een missie ofzo. Opeens wordt één van hun de rivier in gesleept door een bloeddorstig monster. De rest slaat op de vlucht. Al snel komen ze erachter dat ze opgejaagd worden door een verschrikkelijke hybride tussen een axolotl en een krokodil, die uit is op mensenvlees. Hun kogels doen het monster niks, wat ervoor zorgt ze stuk voor stuk op bloedige wijze omgebracht worden.

Capibarachnids
Een klein bergplaatsje in Amerika wordt geteisterd door vreemde fenomenen en onverklaarbare moorden. Al snel blijkt dat ze te maken hebben met iets onmenselijks… Iets kwaadaardigs… Het heeft acht poten en het lijf van een capibara, en tot hun schrik ontdekken de inwoners al snel dat er honderden van zijn. Ze zetten een kamp op en proberen de bloeddorstige capibarachnids van zich af te houden tot er hulp arriveert.

 

Mocht een grote filmstudio dit lezen en één van mijn extreem geweldige ideeën willen gebruiken, neem dan even contact met mij op. Dan regelen we de betaling, en zal ik een script leveren.