30.000

Op het moment van schrijven staat de bezoekersteller van deze blog op 29.991, wat betekent dat ik als het goed is binnen een uurtje of twee (max) over de 30.000 heen ga. En daarvoor wil ik iedereen even bedanken. Het is wonderbaarlijk dat er zoveel mensen interesse tonen in mijn leven. Nouja, laten we er even vanuit gaan dat hooguit 25% ook echt interesse heeft. De rest is verdwaald of komt hier via een wazige zoekopdracht (ik kan precies zien via welke zoekwoorden mensen hier komen, en dat is soms aardig hilarisch/verontrustend). Maar dus: bedankt aan iedereen die hier regelmatig komt om mijn hersenspinselen te lezen. Eigenlijk doe ik dat zelf nooit bij anderen, heel stiekem. Dat komt echter omdat bijna niemand die ik ken actief blogt, wat best jammer is. Ik heb 10 blogs in mijn blogger ‘reading list’ staan, maar de enige blogs die erin verschijnen zijn die van mezelf.

Die 30.000 viel me even op, maar dat is niet waar ik het over wil hebben. Eigenlijk wil ik het over hetzelfde hebben als waar ik het al maanden over heb: mijn leven. Het is een beetje een zootje namelijk. Wel een relatief leuk zootje hoor, maar hoe dan ook een zootje. En ik weet niet zo goed wat ik aanmoet met sommige dingen. Ik ben oprecht blij met het kleinschalige succes wat we met www.airsoftweb.nl hebben opgezet vorige week. Okay, we hebben geen absurde bezoekersaantallen, maar airsoft is een kleine nichemarkt. De teller staat ruim boven de 500 bezoekers momenteel. Het is leuk, maar het verdient niet. Sterker nog, het kost me geld aan hosting. Ik vind het leuk om een officiële website als deze te hebben en er stukjes op te plaatsen, maar goed, daar blijft het bij. Tien minuutjes per dag.

De overige tijd gaat op aan AutoSocial, wat gelukkig weer de goede kant op gaat. Er zijn echter heel veel vragen en zorgen die ik wanhopig probeer weg te drukken, vaak zonder resultaat. Dat is niet zo vreemd bij een project als dit, waar voor mij toch aardig wat op het spel staat. Ik voel dat het steeds meer tot me door begint te dringen hoe veel dat precies is. Ik ben een 20-jarige die nog bij zijn ouders woont, geen opleiding doet en daarom door veel mensen wordt gezien als iemand die niks uitvoert. En het afgelopen jaar is dat ook zo geweest, zo goed als. Dat heb ik vaak ontkend tegen zowel anderen als mezelf, maar het is de pijnlijke waarheid.

Nou is niks niet het goede woord. Ik heb uiteraard wel wat gedaan. Op sommige punten aardig wat, maar niet genoeg voor wat ik probeer te bereiken. Ik kan niet anders dan de conclusie trekken dat ik een jaar lang gewoon 90% van de tijd heb zitten dromen, en 5% iets heb gedaan aan die dromen en 5% videogames heb zitten spelen. Dat zou ik kunnen blijven doen, maar dan ben ik straks een 25-jarige die nog bij zijn ouders woont en constant roept dat hij het ooit ver gaat schoppen in de wereld. “Wacht maar af!”

Momenteel voel ik me daar tegelijkertijd schuldig en kwaad over. Het is nu echt een jaar geleden dat we zijn begonnen met AutoSocial, en we hebben niks. Helemaal niks. Een project als dit zie je als bedenker toch een beetje als je kindje, en ik draag AutoSocial echt een warm hart toe. Ik weet dat er vraag naar is en ik weet dat het met een goede uitvoering een marktleider kan worden. De potentie is enorm. Maar we hebben nu alle concurrentie al een jaar voorsprong gegeven door niks uit te voeren. Dit jaar moet er verandering komen, anders kan ik net zo goed gewoon een opleiding gaan doen en me bij de kudde voegen die tot hun 67e elke weekdag van 9 tot 5 een baan uitvoeren die ze haten.

Als we in het komende half jaar geen vordering maken kunnen we het opgeven, dat is zo ongeveer de conclusie. Vordering hoeft geen lancering te zijn, maar vordering moet in elk geval wel iets zijn. Iets anders dan ideeën, want daarvan hebben we momenteel genoeg om enkele jaren vooruit te kunnen. Het is een beetje alsof ik mijn kind een jaar lang geen eten heb gegeven, en als je dat lang genoeg niet doet sterft het uiteindelijk. Is dat volledig mijn schuld? Nee. Over het afgelopen jaar heeft AutoSocial er allerlei teamleden bij gekregen en verloren. Allen zijn het goede vrienden van me, en dat is aan de ene kant hartstikke leuk, maar aan de andere kant soms pure hel. Want het is lastig om op een zakelijke manier met vrienden om te gaan. Het is een stuk lastiger om onvrede te uiten tegen iemand die je niet wilt kwetsen. Als ik me als een klootzak opstel loop ik het risico vriendschap op te offeren voor zaken, en zo iemand wil ik niet worden. Als ik me echter niet als een klootzak opstel heb ik soms het idee dat ik compleet niet doordring, en dat kan na een paar maanden best gaan knagen. Het kan wel wat stress op de vriendschap zetten ten minste.

De komende maanden gaat er echter verandering komen. Ik sta nu met mijn muur zo goed als tegen de rug. AutoSocial moet online dit jaar. En ik ga ervoor zorgen dat dat gebeurt, ook als ik daarvoor offers moet maken. Laat me zeggen dat ik er serieus over heb gedacht mijn auto te verkopen om het project vooruit te helpen. En ja, voor mij is dat heel wat, want mijn auto is eigenlijk het enige waar ik op dit punt in mijn leven echt plezier uit haal. Dat klinkt heel depressief, maar dit is geen depressieve blog. Ik ben niet depressief. Sterker nog, ik ben hartstikke vrolijk de laatste tijd, omdat ik weet dat dit jaar verandering gaat komen. En de gedachte aan die aankomende verandering is genoeg om mij vrolijker te stemmen dan ik in jaren ben geweest. 2013 is tot nu toe een aardige aaneenschakeling van goede dingen geweest, en dat zie ik als een soort teken. Ik voel me gemotiveerder en heb de laatste weken veel meer tijd in mijn projecten gestoken. Niet genoeg, maar veel meer.

Maar ik moet kiezen om hetgeen te worden waarvan ik een jaar lang heb gedaan alsof ik het was: een echte entrepreneur. Iemand die van opstaan tot slapen werkt aan zijn project. Ik denk nu van opstaan tot slapen aan mijn project, en dat is een eerste stap, maar het is de makkelijkste. Het werk is altijd nog een stukje belangrijker. Als het moet doe ik dat alleen, maar het liefste zou ik straks een team hebben van mensen die dit op zijn minst met mij willen proberen. Want net zoals dat geldt voor sporten, diëten en andere grootse veranderingen in leefstijl, zal dit veel makkelijker gaan als ik het niet alleen hoef te doen.

Goed, ik lijd nu aan aardig slaapgebrek, en mijn handen zijn zo goed als bevroren. Beter heeft het weerbericht gelijk over de temperaturen van morgen, want ik kan nauwelijks typen door mijn trillende klauwen. Zoals altijd zeg ik: ik hou jullie op de hoogte!

Tietel

Sex sells, toch? Eens zien hoeveel pageviews deze blog gaat krijgen.

Maar ik vrees dat ik teleur moet stellen door het over compleet andere dingen te hebben. Vorige week maandag had ik nog een legendarisch goede dag. Nou lukt dat natuurlijk niet elke week, maar vandaag was weer van aardig hoog niveau. Eigenlijk bijna het hele jaar tot nu toe wel. Zoals ik in de vorige blog zei waren we bezig een website op te zetten met informatie over de pas gelegaliseerde airsoftsport. Dat is allemaal volgens plan gelopen, en afgelopen vrijdag ging www.airsoftweb.nl de lucht in. De webshop gaat dan wel niet door, ik ben zelf zeer tevreden met hoe Airsoftweb er uitziet. Kijk dus snel op www.airsoftweb.nl of check onze facebook en twitter. Het doel van deze site is niet om bakken geld binnen te halen, maar gewoon wat informatie leveren en een leuk projectje naast AutoSocial. We zagen namelijk dat er veel Nederlandse airsoftsites waren die óf verkeerde informatie leverden, of die qua layout echt zeer bedroevend waren. Gelukkig heeft één van mijn beste vrienden een aardige portie designtalent.

Naast Airsoftweb, wat geen gigantische dagtaak gaat opleveren, is de focus weer lekker op AutoSocial gericht. De grote stap waar ik het in de vorige blog over had is hoogstwaarschijnlijk niet nodig, maar de hogere versnelling kan nog wel bereikt worden, zonder de risico’s. Nouja, kleinere risico’s houden we het op. Risico’s zul je altijd hebben als je iets wilt bereiken. De kans op een lancering in 2013 wordt steeds groter, en ik wil mijn ego hier niet te veel strelen, maar ik heb de laatste tijd een paar aardig leuke ideeën gekregen over hoe we de marketing goedkoop en met een grote kans op succes kunnen aanpakken.

En om mijn goede humeur af te maken sneeuwt het weer lekker in Drenthe! Ik ben vandaag lekker met de MX-5 in de sneeuw gaan spelen, en heb me weer verbaasd over de pure genialiteit van die auto. Waar mensen in dikke SUV’s bang en langzaam over de wegen kropen scheurde ik met mijn MX overal lachend langs. Ja, een teentje gas in de bocht doet de achterkant gelijk uitbreken, maar het overstuur is zo gigantisch makkelijk te corrigeren dat je het fluitend met één hand doet terwijl je de radio juist instelt. Het is echt zo makkelijk. Alleen het wegrijden vanuit dikke hopen sneeuw was soms wat pittig, maar goed, we hebben het nog altijd over een roadster bedoeld voor mooie zomerdagen. En eentje op zeer matige zomerbanden nog wel!

Ik heb mijn lol nu echter wel weer gehad, want de grote klonten sneeuw en ik vrees ook zout die in de wielkasten zaten naderhand waren wat minder aangenaam om te zien. Af en toe spelen is leuk, maar ik wil mijn autootje ook niet te erg martelen. Het is fijn om weer eventjes gevoeld te hebben hoe leuk driften kan zijn. Ooit op een dag zal ik een auto hebben die geen sneeuw nodig heeft om het te kunnen. En die auto zou best de MX kunnen zijn, maar dan wel met wat prijzige aanpassingen.

Voor nu gaat mijn geld niet naar prijzige aanpassingen, maar naar AutoSocial. Uiteraard wel deels in de hoop dat die site mij dan ooit op een dag weer kan onderhouden en misschien zelfs prijzige aanpassingen kan financieren. Wanneer die dag is weet ik niet, maar dat hij komt weet ik wel.

PS: Ik heb ook de knoop doorgehakt deze week en een losse blog begonnen voor mijn autoverhalen. Ik wil gewoon veel regelmatiger over mijn obsessie met auto’s schrijven, maar weet dat maar een zeer klein percentage van mijn lezers dat op prijs zou stellen. Degenen die dat wel doen kunnen straks op autofant terecht, waar ik een iets andere schrijfstijl wil proberen aan te houden. Iets meer journalistiek verantwoord misschien, wat meer column-achtig. Gewoon om eens te proberen of ik dat ook kan. Ik ben nu nog bezig met het opzetten van deze blog qua lay-out, en er staat nog niks op, dus het heeft geen zin de link nu al te delen. Dat ga ik doen zodra alles klaar is. Mijn prioriteit ligt echter bij andere dingen.

Soep

Begin deze week schreef ik over één van de betere dagen in mijn leven. Het kon ook eigenlijk niet anders, maar die wordt nu dus alweer twee dagen lang gevolgd door ellende. Geen ernstige ellende, maar wel van die ellende die net vervelend genoeg is om ellende genoemd te worden.

Het begon gisteren, toen ik na lange tijd mijn laptop terugkreeg van reparatie. Die laptop had meteen na aankoop al problemen, maar daar kwam ik pas later achter omdat ze zich alleen voordeden als ik op de batterij werkte, en niet op de netstroom. Daarnaast dacht ik ze zelf wel op te kunnen lossen. Dat kon dus niet… En ik heb hem naar HP gestuurd voor reparatie. Daar hebben ze volgens de bijgeleverde bon het moederbord vervangen, maar daar twijfel ik zelf wel een beetje aan. Het enige verschil wat ik ontdekte was dat mijn windows niet meer op wou starten en dat ze de CD die ik per ongeluk in de drive had laten zitten hadden omgedraaid. Na Windows zelf gerepareerd te hebben bleek het probleem nog steeds aanwezig, in nog ergere mate. Een groot minpunt voor de service van HP dus. Ik heb de laptop sinds aankoop nog niet fatsoenlijk kunnen gebruiken zonder gezeik, en zou nu graag gewoon een nieuwe ontvangen. Ik zal binnenkort mijn rechten als consument op dit gebied eens onderzoeken, want je zou meer verwachten bij een product van enkele honderden euro’s.

Dat ervoer ik als licht deprimerend, gezien ik die laptop graag wou gebruiken voor allerlei zaken. Het is echter een kleine ergernis vergeleken met wat er vandaag gebeurde. Het plan waar ik het twee blogs terug over had liep vandaag namelijk finaal in de soep. En dan geen mooie heldere soep, maar van die dikke soep vol rotzooi waar je het moeilijk weer uit vist. Ik kan het hele plan net zo goed blootgeven, want het gaat er voorlopig toch niet van komen. Het idee was, en sommigen hadden het vast al geraden, om een webshop te beginnen die zou handelen in airsoftartikelen. Airsoft, sinds gisteren legaal in Nederland, is een gloednieuwe markt in ons landje. Een nieuwe markt waar straks veel vraag naar gaat zijn, en wij wouden één van de eersten zijn die in die vraag konden voorzien.

Helaas werd op het laatste moment pas de wetgeving volledig bekendgemaakt, en die leek in eerste instantie mee te vallen. Voor de particulier is dat ook zo. Er zijn weinig eisen aan hoe airsoftwapens eruit moeten zien (geen oranje dopjes) en je mag ze gewoon thuis bewaren, zolang je het in een kast met een slot doet. Alles viel mee, maar toen stond daar opeens een zeer onverwacht zinnetje, wat ons erop wees dat alleen erkende wapenhandelaren handel mogen drijven in airsoft. Erkende wapenhandelaren!? Ja, fijn, daar wil ik nou echt graag bij horen! We gaven de hoop echter niet op. Konden we misschien nog aan zo’n erkenning komen? Enkele telefoontjes later was ook die hoop de grond in geboord. Om een erkenning tot wapenhandel te pakken te krijgen moet je een opleiding wapenleer hebben gedaan. De LOI was de enige die dat verzorgde in Nederland, en die is daar nu mee opgehouden. Als je nu wilt handelen in vuurwapens of airsoft moet je een zesjarige opleiding doen in België. Dus dan mag je begin 2019 gaan verkopen.

Het is toch te absurd voor woorden dat je een vergunning tot verkoop van echte vuurwapens nodig hebt om balletjespistolen te verkopen? Airsoft valt onder de Categorie I van de wapenwet, waar volautomatische vuurwapens onder Categorie II vallen. Het is me niet volkomen duidelijk of I ook echt als erger wordt gezien dan II, of dat er geen rangorde is in de categorieën, maar er wordt qua handel in elk geval makkelijker gedaan over Categorie II (o.a. volautomatische wapens en explosieven) en III (o.a. pistolen) dan I. Dat wil zeggen dat Airsoft nu als gevaarlijker wordt gezien dan echte vuurwapens. Met airsoft kun je hooguit een blauwe plek krijgen, of als je geen bescherming draagt wat schade aan ogen of gebit oplopen. Ik denk dat ik niet hoef te gaan vertellen wat voor schade je kunt aanrichten met een echt vuurwapen… Het is volkomen krankzinnig!

Maar er zit weinig anders op momenteel dan dit idee de ijskast in te schuiven, en de vorderingen op het gebied van airsoft nauwlettend in de gaten te houden. Het is vreemd te zien hoe Nederland zichzelf op economisch gebied in de voet schiet door binnenlandse handel onmogelijk te maken, waardoor iedereen nu moet gaan importeren. Ik hoop dat ze daar zelf ook snel achter komen. Het is alleen jammer dat wij de rush die straks waarschijnlijk komt op airsoft artikelen niet kunnen benutten, want dat was juist het mooie; een gloednieuwe markt met weinig concurrentie en een exploderende vraag. We hadden eerst het plan naast de webwinkel ook een informatiewebsite te lanceren, en dat plan gaat nog steeds door. Waarschijnlijk gaat Airsoftweb.nl ergens deze week de lucht in, zodat we hopelijk nog wel een leuke communitysite kunnen opzetten vol informatie.

Toch is het vrij zuur allemaal. De wet is verder zeer redelijk, en daarom had ik niet verwacht dat ze zo streng zouden zijn over de handel. Het plan van aanpak is nu dus Airsoftweb.nl zo snel mogelijk lanceren, de overige domeinnamen lekker achter de hand houden (we hebben een paar mooie te pakken) en ondertussen lekker van de airsoftsport gaan genieten zonder winstoogmerk. Gewoon lekker spelen dus, want dat kan hopelijk zeer binnenkort. Qua project gaat onze aandacht dan weer volledig richting AutoSocial, waarvoor ik juist dankzij deze welkome afleiding wel weer wat nieuwe plannetjes heb gekregen om dingen te regelen. Ik ben dan ook niet héél erg neergeslagen door deze tegenslag. Ja, het is jammer, maar we hebben dit keer echt goed ons best gedaan, en eigenlijk zijn we zo goed als klaar om te lanceren zodra de wet versoepelt, waardoor we hopelijk tegen die tijd alsnog een mooie voorsprong op de concurrentie hebben.

Het komt allemaal wel goed, maar het leek me gewoon erg leuk om een klein webwinkeltje te hebben. Het kon wat ‘snel’ geld opleveren, en het leek me gewoon oprecht leuk om te doen. We hadden al contact met allerlei leveranciers, we hadden mooie prijzen gevonden voor inkoop, we hadden er zin in! Maar het moet dus nog eventjes wachten. Gelukkig is er nog genoeg aan AutoSocial te doen om ons op te focussen! Er is iets wat al lange tijd door mijn hoofd speelt… Iets wat AutoSocial van de slakkengang waar het nu meer vordert een zetje richting sneltreinvaart zou geven. Maar het is een grote stap met grote risico’s, die ik eerst verdomd goed wil onderzoeken voor ik eraan ga beginnen. Daar ben ik momenteel ook hard mee bezig. Het zou het project in een hogere versnelling zetten… En dan zou het er waarschijnlijk ook nog eentje overslaan. Van de 2 naar de 4. En als we door die snelheidsverhoging crashen, dan mogen we zelf voor de kosten opdraaien. Dus ik moet er 100% zeker van zijn dat als we eraan beginnen, iedereen er klaar voor is. De andere optie is om door te sukkelen op de manier waarop we dat nu doen. Zoals ik zei in de vorige blog heb ik laatst een werkend inlogsysteem geprogrammeerd. Leuk hoor, maar het is nog geen sociaal netwerk.

Goed, dat was het wel weer voor vandaag. Ik ben nog altijd optimistisch over hoe dit jaar gaat verlopen, en daar gaan een kapotte laptop en een stomme wetgeving geen verandering in brengen. Ik ga er een mooi jaar van maken, hoe dan ook! En uiteraard hou ik jullie netjes op de hoogte van al mijn vorderingen.

Goedendag

De 14e januari van 2013 mag van mij de geschiedenisboeken in als één van de leukere dagen van mijn leven. Er gebeurde niet heel veel groots, maar het was een aaneenschakeling van kleine momenten die het tot een geweldig geheel maakten.

Mijn wekker ging om 8:00. Dat was een initiatief waar ik weer mee ben begonnen; op normale tijden opstaan. Ik zag de sneeuw op mijn schuine raam liggen, wat de motivatie om uit bed te gaan wel aardig vergrootte. Ik heb een wandeling door de sneeuw gemaakt en ben daarna onder de douche gegaan. Toen ik daar onder vandaan kwam stond er een erg leuk mailtje op me te wachten. Het bleek namelijk dat ik een Pinkpop weekendticket had gewonnen met hun ‘Gouden Tip’ actie, waarbij mensen bands kunnen doorgeven die ze op het festival willen zien. Ook ben ik uitgenodigd op de persconferentie ergens eind februari, maar die is in Amsterdam, dus of ik daarheen ga is twijfelachtig.

Er zijn nog maar zes bands bekend, maar daaronder zitten wel onder andere The Script, Passenger en Kensington, wat toch wel érg leuke muziek is allemaal. Toen was mijn dag eigenlijk al niet meer stuk te krijgen. Er kwam echter nog meer. Gisteren is namelijk in Amerika het nieuwe seizoen van één van mijn favoriete series begonnen: Californication. En dat betekent dus dat die eerste aflevering vandaag te downloaden was. Nou was het niet de beste aflevering, maar het was ook vooral een soort proloog die een mooie voorbode gaf van wat we verder nog kunnen verwachten in het seizoen, en dat ziet er veelbelovend uit. Ik ben allang blij om weer wekelijks naar de capriolen van Hank Moody te kunnen kijken.

Fluitend ging ik door met mijn dag, waarbij ik nog eventjes mijn Ruby on Rails cursus deed en een werkend login systeem schreef. Dat blijft toch één van de belangrijkste delen van een website, en het voelde als een aardige overwinning om het met alles erop en eraan voor elkaar te krijgen. Maar daar stopte het niet! Ik ontdekte namelijk ook nog eens dat de nieuwe single van mijn allerüberfavorietste (<- dit woord staat niet in de dikke vanDale, dus je hoeft niet te gaan zoeken) band ooit was gelekt. 'Timeless' van The Airborne Toxic Event is een voorproefje van hun nieuwe album, wat deze lente te krijgen is. En mijn god, wát een geweldig voorproefje is het. TATE's eerste album is pure magie, net als hun live album. Hun tweede was ietsjes minder, maar als de rest van het album de kwaliteit aanhoudt van deze ene single, dan heeft de band hier gewoon wederom puur goud in handen. Helaas is het nummer nu van youtube gehaald wegens copyrights, dus ik kan slechts een link naar de MP3 stream sturen: KLIKLIKLIKLIK

Om het af te maken was er na het eten nog een bioscoopbezoek gepland. Life of Pi stond al lang op mijn ‘to watch’ lijst, en bleek achteraf nog veel beter dan ik ooit had durven hopen. De beelden die je voorgeschoteld krijgt zijn zo onvoorstelbaar mooi dat het bijna onmogelijk is je mond gesloten te houden tijdens bepaalde scenes. Naast bizar mooie beelden heeft de film ook nog meer te bieden in de vorm van een erg interessant verhaal en goed acteerwerk. Ik heb in tijden niet meer zoveel emotie gevoeld tijdens een film. We hebben hier te maken met één van de beste films van 2012, en één van de mooiste films aller tijden. Life of Pi is (in de bioscoop hier in elk geval) exclusief in 3D te zien, en dat is in dit geval geen enkel probleem. Het is namelijk prachtig gedaan. Niet lang geleden zag ik The Hobbit in 3D, maar dat viel me ernstig tegen, waar Life of Pi me dan weer gigantisch meeviel. Sowieso is de film op alle vlakken superieur aan The Hobbit, dus als je maar geld hebt voor één film momenteel… Ga dan naar Cloud Atlas! Maar als die niet meer draait is Life of Pi een goede tweede keus.

En zo werd 14 januari 2013 één van die dagen dat gewoon alles goed ging. Morgen, de 15e, is de legalisering van Airsoft in Nederland. Dat is eigenlijk niet zo heel spannend, want het betekent vooral dat we vanaf morgen allerlei vergunningen en lidmaatschappen kunnen aanvragen. De echte lol begint pas als die eenmaal binnen zijn! Maar het is een begin. Ik ben in elk geval tevreden met hoe deze januari tot nu toe verloopt. Ik zeg het maar weer eens; 2013 gaat een mooi jaar worden! Een verdomd mooi jaar.

Recensie: Holy Motors

Ik weet dat ik beloofd had lijstjes te maken met de hoogtepunten van 2012, en dat staat ook echt nog steeds op het programma, maar dit moet er even uit. Er was namelijk één film die ik bij sommige mensen op soortgelijke lijstjes zag, en dat was het Franse ‘Holy Motors’. Nou heb ik net twee uur van mijn leven vrijgemaakt om die film eens te gaan kijken, om te checken of hij ook op mijn lijstje mag. Maar ik ga alvast verklappen dat je hem niet zult tegenkomen. Nouja, misschien nog als ik ook besluit de allerslechtste misbaksels van het jaar op een rijtje te zetten. Want zelden heb ik zo’n pretentieus stuk schijt gezien als Holy Motors. 

Nou zullen de fans van de film waarschijnlijk gaan roepen dat ik een banale lompe lul ben die alleen maar van actiefilms houd. Ik kan best genieten van een actiefilm, maar weet films met meer diepgang ook zeer te waarderen. Er is echter een punt waarop je gewoon moet toegeven dat iets bagger is… Het is echt niet zo erg om toe te geven dat je ergens gewoon geen hol van snapt en dat het eigenlijk ook op geen enkele manier vermakelijk is. Holy Motors is als je het mij vraagt één van die films waarvan mensen maar zeggen dat ze hem goed vonden, omdat ze denken dat ze dan diepgaand en slim lijken.

! Het volgende bevat ernstige spoilers !

Holy Motors gaat over Oscar. Oscar is een depressieve Fransman die graag rookt terwijl er zielige vioolmuziek op de achtergrond speelt. We zien Oscar in een limousine stappen als zakenman, waarna hij zichzelf opmaakt als oud vrouwtje en op straat gaat staan bedelen. Dit wordt in een veel te lang shot gedaan, wat ronduit ongemakkelijk is om naar te kijken. Oscar wordt rondgereden door zijn chauffeuse/secretaresse Céline, die hem vertelt dat er nog acht ‘afspraken’ op het programma staan. Elke afspraak leidt Oscar een ander ‘leven’. In de tweede is hij een motion capture acteur, die eerst een actiescene opneemt en daarna een seksscene, die op de computer wordt omgezet in twee geanimeerde monsters die de liefde bedrijven. Want geanimeerde monsterseks is artistiek.

Daarna wordt Oscar een soort monster/dorpsgek, die een fotomodel van de set ontvoert en haar een Boerka aantrekt. We moeten toekijken hoe hij zich uitkleed en met een erectie tegen haar aan gaat liggen. Want penissen zijn artistiek. Dan wordt Oscar even een vader die zijn dochter ophaalt van een feestje, wat gelukkig niet zo ongemakkelijk en langdurig is als de vorige twee scenes. Opvolgend is een muzikaal intermezzo vol accordeons. Want accordeons zijn artistiek. We zien Oscar nog als huurmoordenaar en als stervende zakenman. Het is allemaal erg absurd, maar niet op de goede, vermakelijke manier. Holy Motors voelt een beetje als een zeer verknipte droom die op het randje van een nachtmerrie hangt. Het is niet echt eng, maar de sfeer en de veel te lange scenes maken het een onprettige ervaring.

Er is niks mis met een beetje diepgang in een film. Ik snap best dat Holy Motors iets probeert te zeggen over de filmindustrie en dat er nog allerlei andere interpretaties mogelijk zijn. Er is echter een grens, en Holy Motors gaat daar ver overheen. Deze film is gewoon op geen enkele manier vermakelijk meer. Het einde slaat ook compleet door qua absurdisme. We zien Oscar naar zijn laatste klus gaan, waar hij blijkbaar met een chimpansee getrouwd is. Wat voor diepere betekenis ik moet zoeken achter iemand die een chimpansee staat te zoenen weet ik niet, en ik wil het ook niet eens meer weten. Daarna zien we hoe de chauffeuse van Oscar de limousine een gebouw in rijdt, samen met tientallen andere. Het licht gaat uit en de limousines beginnen in ware KITT stijl met elkaar te praten, inclusief knipperende lampjes. Of dit nou serieus bedoeld was of niet weet ik niet, maar ik kon mijn lachen niet meer inhouden.

Holy Motors is op geen enkele manier waardig om op ook maar één ‘best of 2012’ lijstje terecht te komen. Het is een vergezocht, pretentieus, traag, slaapverwekkend stuk schijt. Dat het Frans is, over een depressieve rokende man gaat en veel vioolmuziek bevat, betekent niet gelijk dat het diepgaand is en dat je het geweldig moet vinden. Als je het mij vraagt laten we iedereen die deze film op zijn lijstje boven bijvoorbeeld Cloud Atlas zet verplicht emigreren naar Frankrijk.

Koop Holy Motors op Bol.com